طرح نامه فقه سياسي+دانلود جزوه

طرح نامه فقه سياسي
+دانلود جزوه
بعد از انتخابات مطالب وبلاگ به سوی دولت اسلامی بیشتر در زمینه دغدغه اصلی نویسندگان آن یعنی "جنبش تولید علم" و "نهضت نرم افزاری" خواهد بود که برای تشکیل تمدن اسلامی سخت بدان نیازمندیم. لذا برای شروع کار با جزوه ای مفید در حوزه اندیشه سیاسی اسلام آغاز می کنیم.

طرح نامه فقه سیاسی که توسط دکتر نجف لک‏زايي (1) تهیه شده نشان دهنده:

-  گستره رشته و یا تخصصی به نام فقه سياسي

- غنای اندیشه اسلامی در حوزه سیاست

- زمینه های وسیع ژیش رو برای تحقیقات و تولید علم در این رشته کاربردی

- بطلان نظریه جدایی دین از سیاست

 مهم‏ترين محورهاي فقه سياسي:

 جايگاه فقه سياسي در منظومه و مجموعه دانش‏هاي سياسي، مبادي، مباني و منابع فقه سياسي، تاريخ فقه سياسي، روش‏شناسي فقه سياسي، چالش‏هاي فقه سياسي، وضعيت کنوني فقه سياسي، مکاتب و ادوار فقه سياسي، مسائل فقه سياسي، جامعه‏شناسي فقه سياسي، موانع و الزامات گسترش فقه سياسي و بايسته‏هاي پژوهشي در اين حوزه به عنوان مهم‏ترين محورهاي شايسته طرح در رشته فقه سياسي پيشنهاد شده است.

برای دومین بار فیضیه یکصدا علیه هاشمی

برای دومین بار فیضیه یکصدا علیه هاشمی

بدرود آقای اکبر هاشمی!!!

این تجمع مانند اولین تجمع با حضور چندهزار نفری طلاب ولایت مدار برگزار خواهد شد.

به زودی گزارش و تصاویر هر دو تجمع ارائه می شود.

امام و اشرافی‌گری روحانیت و مسئولان

امام و اشرافی‌گری روحانیت و مسئولان

• محو شدن بهتر از اشرافی گری:
اگر ما با دست جنایتکار امریکا و شوروى از صفحه روزگار محو شویم و با خون سرخ شرافتمندانه با خداى خویش ملاقات کنیم، بهتر از آن است که در زیر پرچم ارتش سرخ شرق و سیاه غرب زندگى اشرافى مرفه داشته باشیم. و این سیره و طریقه انبیاى عظام و ائمه مسلمین و بزرگان دین مبین بوده است و ما باید از آن تبعیت کنیم؛ و باید به خود بباورانیم که اگر یک ملت بخواهند بدون وابستگیها زندگى کنند مى‏توانند؛ و قدرتمندان جهان بر یک ملت نمى‏توانند خلاف ایده آنان را تحمیل کنند.(صحیفه امام، ج‏21، ص: 440)

• روحانیت متعهد، به خون سرمایه داران زالو صفت تشنه است:
 روحانیت متعهد، به خون سرمایه داران زالو صفت تشنه است و هرگز با آنان سرآشتى نداشته و نخواهد داشت. آنها با زهد و تقوا و ریاضت درس خوانده‏اند و پس از کسب مقامات علمى و معنوى نیز به همان شیوه زاهدانه و با فقر و تهیدستى و عدم تعلق به تجملات دنیا زندگى کرده‏اند

جزوه "اقوی اساس" بیانات رهبر انقلاب درباره عدالت+ دانلود

"اقوی اساسٍ"

بیانات رهبر انقلاب درباره عدالت+لینک دانلودجزوه

به مناسبت "دهه عدالت و پیشرفت"  و از آنجا  "که اوّلين و واجب ترین كار دولت اسلامی اجراي قسط و عدل است." این جزوه به همراه متن کامل آن در وبگاه "به سوی دولت اسلامی" منتشر می­شود.

نام جزوه برگرفته از سخن امام علی علیه السلام است: "العدل أقوى أساس" "عدالت استوارترين شالوده است (براى فردسازى و جامعه پردازى)" (الحياة با ترجمه احمد آرام، ج‏6، ص: 501)

 فهرست:

مفهوم عدالت

جایگاه عدالت

دشواری عدالت طلبی

عدالت در سیره پیامبر(ص)

عدالت در سیره امیرالمومنین(ع)

عدالت در سیره حضرت فاطمه(س)

عدالت در سیره امام خمینی(ره)

مبارزه با فقر و فساد و تبعیض

عدالت محوری و ظلم ستیزی در قوه قضائیه

پرهیز از تبعیض در اجرای قانون

شاخص های بی عدالتی

آثار بی عدالتی

نفوذ افراد ناصالح

نتیجه و ثمره عدالت

تامین امنیت سرمایه دارن

نارسایی های اجرای سالم عدالت

تبلیغات ناسالم پیرامون مساله عدالت

جوسازی علیه اجرای عدالت

فرآيند انقلاب اسلامى در بیانات رهبر انقلاب

منشور نظریه دولت اسلامی/بخش اول

۵ مرحله کلان انقلاب اسلامى در بیانات رهبر انقلاب

ايجاد انقلاب اسلامى/ تأسيس نظام اسلامى/ايجاد دولت اسلامى/ايجاد كشور اسلامى/ايجاد دنياى اسلامى

تشكيل حكومت براى تحقق آرمان هاست. اگر حكومت تشكيل شد، ولى در جهت تحقق آرمان ها پيش نرفت، حكومتِ منحرف است. اين يك قاعده كلى است، اين معيار است.(1)
محاسبه ما اين طور نشان مى دهد كه نظام جمهورى اسلامى در طول بيست وپنج سال گذشته، پيشرفت هاى زيادى كرده است. نمى گوييم تماما به هدف هاى خود رسيده ايم، نه، باز هم بايد حركت و تلاش كنيم(2)
ملت ايران هنوز در نيمه راه است و هنوز تحقق اهداف بزرگ و حقيقيش، به نحوى كه مورد علاقه او و منطبق بر اصول اسلامى باشد، تلاش بيشترى مى طلبد(3). فرآيند تحقق نظام اسلامى، همين طور قدم به قدم به نتايج نهايى خود نزديك مى شود(4).
(اين) فرآيند، يك فرآيند طولانى و البته دشوارى است (كه) انسان به طور نسبى به آن اهداف نزديك مى شود، اما تحقق آن ها خيلى طولانى است(5).

مرحله اول ؛ ايجاد انقلاب اسلامى

گذار از دولت مدرن 2

قسمت دوم:

در اداره‌ی انقلاب، چه نسبتی میان «آرمان» و «روش» وجود دارد؟

 

در مواجهه با دولت سالاری؛ به سوی برنامه ریزی «خُرد به کلان»:

هر سفر با بازگشت به «پایتخت دولت» به پایان می رسد اما مصوبات متعدد همانگونه که وظایف جدیدی برای مدیران محلی به جا می گذارد، تعهدات مالی و اعتباری جدیدی برای دولت به بار می آورد و در نهایت در مقابل این امیدافزایی، خواست‌های مردم نیز بر سر دولت هوار می شود. دولت گفت تا آخر دوره‌اش دوباره به هر استان خواهد آمد. احمدی نژاد هر بار که به تهران می‌آمد بار مردم بر شانه‌های دولتش سنگین تر می‌شد اما موج مردم در ساحل پایتخت به تخته سنگ‌هایی برخورد که حاصل یک نظم اجرایی به‌ارث‌رسیده بود؛ مغز این نظم سازمان مدیریت بود و قلبش بانک مرکزی. دستگاه عظیم دیوان سالاری همچون شریان اعصاب؛ و نفت همچون خون در رگ‌ها و مویرگ‌های این جثه عظیم. در چنین شرایطی پرونده قطور خواسته‌های مردم در سازمانِ پیر و تنبل مدیریت و برنامه ریزی، به طبقه تصمیم‌گیری نمی‌رسید و یا همانجا بایگانی می‌شد و اینگونه دولتی که ارباب رجوع خویش شده بود، دگربار از خودش ضربه می‌خورد و تخته سنگِ بودجه نویسیِ دولت سالارانه و برنامه ریزیِ تمرکز گرایانه، موج سفرهای استانی را می‌شکست.

 

گذار از دولت مدرن 1

قسمت اول:

در اداره‌ی انقلاب، چه نسبتی میان «آرمان» و «روش» وجود دارد؟

 

اکنون، بر فراز 30 سال آزمون و خطا در «روش» تثبیت و توسعه‌ی نظم امام(ره)، مهمترین اثر دولتی که چهره به سوی انقلاب اسلامی گشوده، سفرهای استانی است؛ اما اینکه کار برخی متولیان امر، به بوروکراسی عریض و تکنوکراسی مریض انجامید را تنها باید در تعارض میان «آرمان» انقلاب با «روشِ» اداره ی آن دانست و تنها از درب این خانه جُست. بی آنکه بخواهیم و بدانیم، همواره میان هدف و روش، نسبتی وجودی برقرار است و اگرنه چرا امام(ره) از میان همه روش‌ها؛ از پارلمانتاریسم تا نظامی‌گری؛ هیچ یک را شایسته طریقیت به انقلابی دینی از جنس بعثت نبوی ندانست. از نهضت بیداری اسلامی 150 سال گذشت اما همه مبارزان در تاسیس حکومت دینی ناکام بودند و نه اعتراضات مدنی، نه کسب دولت، نه پارلمانتاریسم و نه تلاش برای وحدت جهان اسلام، یا نظریه پردازی بنیادین و مطالعات انتقادی و یا حتی مبارزه چریکی، هیچ کدام نتوانست ره به نظمی جدید ببرد. لکن این تنها امام بود. او به صرافتِ این رسیده بود که جمعیت پریشان مسلمین را باید به ضرورت تکلیف تاریخیِ «قیام لله» رساند و از اینجا حکومت را برانداخت و سپس طرح حکومت ممهّد را درانداخت. پس حضرت ایشان، حزب و روزنامه و پارلمان و دولت و پاسگاه و دادگاه را ظرف مبارزه ایمانی انقلابیون ندانست و پیام حرکت را بدون خونریزی و از مجرای منبر و محراب و هیئت و اعلامیه به سمع و نظر همگان رساند و به این روش، اراده جمعی را برای نزول و تجلی اراده الهی مستعد ساخت. پس روش مبارزه مانند هدف آن -تاسیس حکومت دینی-، بی سابقه و منطبق بر تحول انفسی بود و روش‌ها و ساختارهای نظم قدیم، ظرفیت و شأنیت ابزاری برای هدف تاسیس نظم جدید را نداشت.

قسمت دوم